Ben, Þüko…’
Okuduðumuz kitabý beðeniriz, ardýndan da çok güzel olduðunu vurgulamak için, “Baþucu kitabý” deriz mesela.
Bazende mesela, “Aman mutlaka okumalýsýn! Kitaplýðýnda olmalý!” deriz, kitabýn önemini ve güzel olduðunu anlatmak için.
Yine devamla, “Sen daha okumadýn mý?” deriz mesela…
Ama ‘Ben, Þüko’yu okuduktan sonra yukardakilerin ve dahalarýnýn hepsini derim de, ilavetende,’Bu kitap “EL ALTI” kitabýnýz olmalý diye önermeyi ve eklemeyi unutmam! Yani baþýn sýkýþtýkça;
Aðlaman için… Gülmen için… Eski günlerde gezinti yapmak için… Macera peþinde koþman için…
‘Ben, Þüko’yu’ mutlaka okumalýsýnýz…
Yayýnlanmasý, Mersin’e geliþi ve elime geçiþi, okumam, hepsi hepsi 5-6 günümü almýþ olsa da yine Þüko’nun’ EN’LERÝNE’ giremedim ama kitap beni, deyim uygun olursa, “Hop oturtdu, hop kaldýrdý” dersem abartý ve þaþýrtý yapmýþ olmam herhalde.
Nereden ve nasýl baþlamalý, an oldu, nostaljik gezintilerin keyfini yaþadým. An geldi çok üzüldüm… Bazen de çok duygulandým… Heyecaný da cabasý oldu sanki…
Hayri’yle, Çido’yla, Avukatla, Tayfun Amirle günümüzde unutulan dostluklarýn en güzelini yaþadým. Leman Haným Teyze’yle yine “Böyle dostluk, arkadaþlýk kaldý mý ya” demeden edemedim.
Burç’la duygu yüklü baba- oðul iliþkisine tanýklýk ederken, ablasýyla abla- kardeþ iliþkisindeki ÖZVERÝNÝN dibini yaþadým baþtan sona, tepeden týrnaða…
Asýl en önemlilerden, yazarýn, SARI’SIYLA yine günümüzde tükenen, hatta hemen hiç rastlanmayan AÞK’A tanýklýk ederken zaman zaman sessiz, göz yaþlarýmla yudum yudum okudum kitabý.
Yine bilmediðimiz alemlerde, bilmediklerimizi öðrendim, yaþadým adeta…
Gerçekti, deðildi, kurguydu, deðildi, bilmem. Bilemem. Ama kitapdaki ÞÜKO milyon dolarlar kazanýyor, kaybediyor, umurunda olmuyor…
Çünkü ÞÜKO para yerine ÝNSAN BÝRÝKTÝRÝYOR…
Gönlüne saðlýk olsun, ellerine- kalemine saðlýk olsun.
Yenilerini ÖZLEMLE bekleyeceðiz…
Selam olsun ÞÜKO
