Dünya Ozaný Nazým Hikmet’e Selam Olsun...
15 Ocak 1902 yýlýnda dünyaya gelen Büyük Ozan Nazým Hikmet’i, her zaman olduðu gibi doðumunun 124. Yýldönümünde de özlemle arayýp saygýyla anýyoruz...
Çok sevdiði ülkesinin düþürüldüðü sýkýntýlý durumu, gönlünde daima özel bir yer ayýrdýðý emekçilerin mahzun halini, teknolojik geliþmelerden alabildiðine yararlanan emperyalistlerin gemi azýya alýp insanlýðýn dokusunu çürüttüklerini görse duygularýný hangi dizelerle dile getirirdi acaba?
Nazým Hikmet ismi ne zaman aklýma düþse, çok sevdiði yurduna hasret giden Deðerli Ozan’ýn vatan sevgisinin ne olduðunu bilmeyenlerce vatan hainliðiyle suçlanýþýnýn yakýcýlýðýyla kavrulurum...
Ve O’nun “ Ýçimde Acýsý var yemiþi koparýlmýþ bir dalýn / hayali gitmez gözümden Haliç’e inen yolun / iki aðýzlý bir býçaktýr yüreðime saplanan / evlat hasretiyle hasreti Ýstanbul’un...” dizelerinin ateþini ruhumun derinliklerinde duyumsarým...
Bana ve milyonlara þiiri sevdiren Büyük Ozan’ýn anýsýna yönelik düþüncelerimi dile getirirken inanýn yüreðim daralýyor.
Çünkü ülkeleri ve insanlýk adýna yaptýklarýyla toplumsal deðere dönüþen kiþilerin doðum ve ölüm yýldönümleri, giderek basmakalýp beylik sözlerin edildiði yasak savma günlerine dönüþtürüldü...
Anýlan özelliklere sahip deðer ve kiþileri, belirli günlerde anmak yerine her zaman içimizde yaþayýp, kurumsa geliþtirsek, kiþiyse ilkelerinin hayata geçmesi için emek versek daha iyi ve güzel olmaz mý?
Elbette güzel olur, hem harcanan emeðin karþýlýðý yine bize dönecektir...
Zaten Nazým Hikmet’in bizlerin anýp savunmasýna hiç mi hiç ihtiyacý yoktur.
Oysa bizler kendisine yakýþtýrýlan vatan hainliði suçlamasýný bir utanç gömleði olarak sýrtýmýzda taþýrken; O, zamaný aþýp unutulmazlýðýn doruklarýna eriþerek Dünya Ozaný olmuþtur...
Ya O’nu vatan hainliði ile suçlayanlar?
Þimdilerde isimlerini býrakýn sýradan insanlarý, konuyla ilgilenenler bile kolayca anýmsamamaktadýr...
Esas acý olan ve beni yaralayansa Nazým Hikmet’i vatan hainliðiyle suçlayanlarýn ardýllarýnýn bugün ülke yönetiminde bulunmalarýdýr...
Yazacak çok þey var, ama “ Yaþamak bir aðaç gibi tek ve hür / Ve bir orman gibi kardeþçesine / Bu hasret bizim / Yok edin insanýn insana kulluðunu / Bu davet bizim...” diyen Usta dururken bize söz düþmez.
Türk Dilinin Büyük Ustasý, Dünya Ozaný Nazým Hikmet'e Selam olsun ...
