Bedir Solmaz | Düşte de olsa... | MERSİN MOZAİK
Bedir Solmaz

Bedir Solmaz

Düşte de olsa...


Dalgalar dalgalar / engin denizlerden kopup gelen dalgalar / neler taşıdınız kim bilir / benim gibi sırtınızda!

Size bakarım / sizi dinlerim her gün / yorgun günün sonunda / sizle çıkarım ancak uzun yolculuklara / sizinle gezerim dünyayı / sizinle tutarım sıcacık elleri / unuturum kendimi / siz gidip geldikçe / dalar giderim balık gibi / denizin derinliklerine…

Ne güzel oluyor yolculuk / düşte de olda…

Bazen yosun olurum / Mersin kıyılarında / bazen midye olurum / Filipin denizlerinde / bazen de yengeç olurum / kıyıya taşıdığınız kumların içinde / kimi zaman tamtam çalarım / arada bir gayda / hiç göremediğim ülkelerde…

Yükünüz olurum açık denizlerde / su taşırım yürek gemimde / dünya isimli ağacın kuru dallarındaki cılız meyvelerine / ekmek taşırım / deri kemik kalmış açlara / Afrika’da kara derililere / Hindistan’da Hindulara…

Dün ırgattım Çukurova’da / pamuk topladım sarı sıcak altında / sonra da gül topladım rengârenk / gül bahçelerinden Isparta ‘da…

Bugün Japonya’ya gittim / topladım yanan insan küllerini / Hiroşima’da / Nagazaki’de / sonra mezar yaptım / dün topladığım güllerden / doldurdum içine saygıyla / topladığım yanmış insan küllerini / ektim üstüne sevgiyi…

Sonra / Deiryasin’de kurşunlandım / kırk sekizde Begin tarafından / henüz çocuktum anamın kucağında…

Ardından Şaron katletti beni / elli üçte / Yüz bir birlik çetesiyle / havaya uçuruldum yoksul bir köyde / Altmış altı kişiyle öldüm / yetmiş beş kişiyle yaralandım…

Sonra güvercin olup uçtum / sayısız / beyaz beyaz / kondum özgürce / dilediğim yere / kırılmıştı kafesler…

Daha sonra gül oldum açtım / rengârenk / ölenlerin / yananların / katledilenlerin mezarının üstünde / koparıldım / kopardı dalımdan insanlık / taktı göğsüne sıcak eliyle / adım barıştı…

Ne güzel oluyor barış / Ne güzel oluyor insanların bir birini sevmesi / düşte de olsa…



ARŞİV YAZILAR